BİR ALEM GÖRÜYORUM

Bir alem görüyorum keyif ’u sefa içinde
Bir alem biliyorum dert ’u cefa içinde
Kime helal bir lokma, kimi zenginden doğma
Kimi zelil bir yosma, kimi eza içinde
Yokluk nedir düşünmez, karakışta üşümez
Bir ekmeğin bölüşmez, sisli hava içinde
Tan vakti hala sarhoş, alemi görür bir hoş
Kendi gerçek her şey boş, dönen kafa içinde
Tek dostu bol parası, hepten yalan dünyası
Ölse tutulmaz yası, korku perva içinde
Bir alem var yorulmuş, kanı damarda donmuş
Ekmeğini zor bolmuş, yine vefa içinde
Fakir, yoksulsa lakin , korkusuz huysuz sakin
Dosta dost cana yakın, her dem dua içinde
Yarı çıplak yarı tok, tutacak bir dalı yok
Umudu hayali çok , azim çaba içinde
Bir alem var mutedil, doğruluk hedef delil
Kimseyi görmez alil, daim ihya içinde
Sağ eli solun bilmez, kötülük yolun bilmez
Sevginin sonun bilmez, yüzü ziya içinde
Ay gibi gönlü temiz, ufku açık bir deniz
İnsanız der hepimiz, olmaz niza içinde
Bir alem görüyorum, herkes heba içinde
Bir alem biliyorum, baki feza içinde.

Cengiz BAYRAKTAR, 15 Mart 2003