|
BÜLBÜL -1-
Ölme zamanı bülbül, gönül nida neylesin
Çattı ayrılık demi, dağlar seda neylesin
Selamım kalanlara, bizlerden olanlara
Gözden su salanlara, buruk veda neylesin
Acı çalar sazımız, geri teper ahımız
Yaradır hep vaazımız, bizi Huda neylesin
Eğri büğrü yolumuz, kelepçeli kolumuz
Fark edilmez ölümüz, anababa neylesin
Tükendi tüm umutlar, yasaklandı hudutlar
Sarmış kara bulutlar,badı saba neylesin
Elvan "elvan" boyandık, her müşküle dayandık
Doğrusu geç uyandık, azim çaba neylesin
Kim bilir n’ oluryarın, arın bülbülüm arın
Yolcudur Bayraktarın, felek yada neylesin
BÜLBÜL - 2 -
Bir ömür geçti benden, kapım çalmazsın bülbül
Neden viran gönlümü, gelip almazsın bülbül
Yolun kesen mi oldu, şahin, kartal mı yordu
Zalim avcı mı vurdu, haber salmazsın bülbül
Murada mı ermedin, Gonca gülün sevmedin
Gelip haber vermedin, öter olmazsın bülbül
Ezelden buralısın, bağların maralısın
Belgide yaralısın, ondan dalmazsın bülbül
Hangi gülün dikeni, kana buladı teni
Etti perişan seni, yolun bulmazsın bülbül
Nerdeysen tez uç bana, kurban olayım sana
Bir müjde yanan cana, sen ki yılmazsın bülbül
Bayraktarın dağ mıdır, ölümüdür sağ mıdır
BÜLBÜL - 3 -
Sorarsın deyim bülbül sakla zamana kalsın
Dayanmaz dağlar taşalar deyim fermana kalsın
Kara kışlar tez gelir, yara bere vız gelir
Zifir zindan az gelir, deyim vicdana kalsın
Sorarsın ne menedir, bit mi yoksa kenedir
Bir acayip benedir, aman şeytana kalsın
Yoklar beni belimden, ruhum alır elimden
Beter eder deliden, mecnun divana kalsın
Sonu gelmez bir yokuş, ölüm bile kurtuluş
Bir ayığım bir sarhoş, sanmam dermana kalsın
Gönül tezat içinde, yeni icat içinde
Küfür cihat içinde, arzum imana kalsın
Her dem gözüm kararır, tezden benzim sararır
Sakal saçım ağarır, nasıl civana kalsın
O zalim kudurdu mu, terk eyledim yurdumu
Yeşeren umudumu, yazık hicrana kalsın
Bayraktar geldim gittim, bilmem feleğe nettim
Suçum buysa hak ettim, deyim cihana kalsın
BÜLBÜL - 4 -
Demek ki geldin bülbül beni unuttun sandım
Aşina ötüşüne, hülyalardan uyandım
Bu günde ermez dedim, müjdeler vermez dedim
Menzile varmaz dedim, vehme şeytana kandım
Ne garip bülbül dedim, şuurdan yoksun adim
Bilmeden hakkın yedim, bu halimden utandım
Hakkım yok söz almaya, halden haber çalmaya
Mecburun yok kalmaya, sen yolcuydun ben handım
Yükselttim boş sesimi, giderdim hevesimi
Aldım naçar dersimi, sen ermiştin ben hamdım
Benim ki riya yıkım, kumaş değil ki dikim
Karşına nasıl çıkım, yandım bülbülüm yandım
Demedim sana yılmaz, hatam çok sevabım az
Yaz bülbül, bunları yaz, kuşkuyla oyalandım
Çileli , hazin ötme, halimi yaman etme
Cahil aşığım gitme, sana içten bu andım
Son umudu son varı, tek ağacı tek barı
Bağışla Bayraktarı, ocağına kapandım
Yoksa yardan ah mıdır, gamsız kalmazsın bülbül
BÜLBÜL - 5-
Söyle bana ey bülbül neden figan eylersin
Bu bahar mevsiminde bağın viran eylersin
Çileli bu ötüşün sevdiğin gül için mi
Yoksa bana mı bülbül özün yaman eylersin
Baykuş bile tersine, beni eyler teselli
Hicran olursa bülbül hanı mekan eylersin
Gönül ferman dinlemez feleğin çarkı dönsün
Ayrı düşersen bülbül göz yaşın kan eylersin
Hayal ile konuşur hayal ile gülersin
Yarı görene bülbül başın kurban eylersin
Sende mi suç felekte mi sevgide mı yarda mı
Öğrenmek için bülbül ömrün ziyan eylersin
Hadi uç u ver sende koma gülün sararsın
Geç kalırsan ah bülbül bağın viran eylersin
Yolun düşerse eğer götür bu arzu halim
Aman bir çare bülbül bana imkan eylersin
Gelmesin konuşmasın, bir nameye razıyım
Bayraktara hem bülbül, sevap , ihsan eylersin
BÜLBÜL - 6-
Gitmeyeceğim bülbül, çağırırsa yar beni
Eylerim yare bin naz, koy bilsin kindar beni
Bir daha gitmeyeceğim, buluştuğumuz yere
Ettiğim yeminlerim, etsin günahkar beni
Usandım yar beklemekten, yolunu gözlemekten
Niçin yar gelmiyorsa, etmez haberdar beni
Deli gönlüm, hayalini gök yüzünde ararken
Dua ister biçareler, sanırlar dindar beni
Şahittir dut ağacı, beyaz gül mavi çiçek
Sorarsan beni bülbül, etmezler inkar beni
Öt bülbül, hüzünlenme, halime, ahvalime
Tesellim avazındır, sarsa da efkar beni
Bilmez mi yar beklemek, aşığın gam küpüdür
Niçin gelmez bir tanem, eyler sitem kar beni
Kanatlan asil bülbül, söyleyiver o yare
Niyeti öldürmekse, vursun aşikar beni
İlahi bayraktardan yüzünü esirgeme
Gönlümü irşat ile, koma cefakar beni
BÜLBÜL - 7-
Aman bülbül sakın ha sevdiklerin bekletme
Tatlı canın bilir bilmez dehlizlere sen itme
Dönüşü zor gidişin, boşa çaban didişin
Rast gelmez hiçbir işin, gitme bülbülüm gitme
Yorulur kanatların, faydasız sanatların
Boşuna inatların, bitkin düşersin yetme
Rüzgarlara güvenme, yükseklerde övünme
Pişman olup dövünme, etme bülbülüm etme
Bağ bostanlar ekenin, hem sev gülün dikenin
Şansı yoktur sekenin, tuzaklarda sen yitme
Dilin damağın kurur, aman bülbülüm n-olur
Avcılar yaman olur, tatlı canın öldürtme
Gel bülbül delme postu, Bayraktarın kan kutsu,
Aşıkların tek dostu, gitme bülbülüm gitme
BÜLBÜL - son-
Bir garip bülbül gördüm uçar nazlana , nazlana
Yeşil, mavi kanatları, süzer sallana, sallana
Belli ki, bu bülbülün, haberi yok kartaldan
Konar Fırat kenarına, içer ballana, ballana
Keskin gözlü kartalı, gökte bulut mu sanır
Görmez mi avare kuş, uçar allana, allana
Beyhude çırpınmada, can kartalın pençesinde
O güzelim kanatlar, döner al kana al kana
Son azim son çırpınış, bülbüle fayda vermez
Kartalın pençesinde uçar balkana, balkana
Bayraktar bu durumdan, herkese bir ders çıkar
Gafil olan avlanır, gider aldana, aldana
CENGİZ
BAYRAKTAR ...-
İZMİT
|