HORYATLARIMDAN

Yasa mensiz
Hüküm zor yasa mensiz
Çok Türkmen şehit oldu
Giden ,kim, yasa mensiz

Güle damlar
Göz yaşı güle damlar
Gör Kurşuna dizilir
Kerkük’te gül adamlar

Aza dolmaz
Bu bardak aza dolmaz
Tutsağım yad elinde
Boynumu azad olmaz
Canımı yad elinde
Ölür em azad olmaz

Bu dağ hara
Bu tepe , bu dağ hara
Gönlümde sağ yerde yok
Vurursan bu dağ hara

İster gül
İster bülbül, ister gül
Ne gam biter ne hasret
İster ağla ,ister gül

Yüz gün ağlar
Seçilmez yüz gün ağlar
Yer yurdundan ayrılan
Hiç gülmez yüz gün ağlar

Ye sen
Ye durgundu , ye esen
Göz can kan ruhum Kerkük
Sen sen sen sen yene sen

Derdi nedi
Bağdan yar, derdi nedi?
Türkler sorup anlayın
Türkmen’in derdi nedi?

Dahi güzel
Gel gez eğ , dağı güzel
Dünyanı çok güzelse
Türkiye’m dalı , güzel

Geç indi
Yollar açık geç , indi
Dert kurdu gönlümde ev
Hayatımla geçindi

Kardeşi
Kapsı yaptı kar, daşi
Irak Türkleri korkmaz
Yanında Türk kardeş

Ya sen gün
Ya sen bülbül, ya sen gül
Koy men ölüm Türklükçük
Ya sen ağla, ya sen gül

Yad yaralar
Sizleri yad , yaralar
Bir yandan dost yaramı
Bir yandan yad yaralar

Bağdat’a var
Kerkük’e, Bağdada , var
Dost bağında açan gül
Bizimde Bağdada var

Gül incidi
Yar yüzü gülüncidi
Yad bağban bağa girdi
Bar düştü gül , incidi

DÖRTLİKLERİMDEN

Yad gözümde, yaş koydu
Dost uğruma baş koydu
Düşman Türkmen ezdikçe
Bak gölüme taş koydu

Gözün altı mor olsun
Göz atışı kor olsun
Kerkük’e göz koyanın
İki gözü kör olsun

Gökte bu ay ayımdı
Dinlenen ay varımdı
Göz yaşıyla ağlamak
Yıllar oldu payımdı

Men gittim yadım kaldı
Bitmedi tadım kaldı
Ne hayatta ev kurdum
Nede bir adım kaldı

Saddamı kol koyaydı
Geçilmez yol koyaydı
Düşeydi kara güne
Başına kül koyaydı

Düşmanı kol olaydı
Dilleri lal olaydı
Kıvrılaydı ateşte
Yanaydı kül olaydı

Gül çiçekli dalımız
Tatlı nazik dilimiz
Bir biriz bir kalırız
Düzdü birdi yolumuz

Hoş kokulu gülümüz
Ötüyor bülbülümüz
Tarihte adımız var
Öz Türkçedir dilimiz

Özbek Türkistan sensin
Damarlarda kan senin
Cihana Türklük adın
Atam dağıtan sensin

Türkmen eli can sensin
Gözümüzde kan sensin
Allah,Kur’an İslam’a
Yaşayan İman sensin

Karaymış ağlı gönlüm
Düğümle bağlı gönlüm
Ne açılır ,ne güler
Düşmanla bağlı gönlüm

Derindi şaşmış yaram
Kan ile coşmuş yaram
Günde yüz göz açırı
Baş vermiş yaşmış yaram

Su dolu kovadadı
Kuş uçmaz yuva dadı
Tanrı Türk’ü kurusun
Delimi dua dadı

Yol üsten kaldır beni
Dertli yem öldür beni
Türk’ten başka seversem
Yaşatma öldür beni

Meyve dolu bağam men
Türkmen için dağama men
Annemi ağlamasın
Ölmemişim sağam men

Ağlı ram güle bilmem
Göz yaşım sile bilmem
Gam derdimi de dikçem
Çaresin bula bilmem

İstir em bir dost görüm
Üstünde al post görüm
Bütün dünya yüzünde
Tüm Türkleri üst görüm

Gönül yaşar muratsız
Kuşlalar gibi kanatsız
Kara bağ yadın oldu
Yazık Kaldık umutsuz

Ağlar sürgün gözlerim
Gamdan üzgün gözlerim
Kerkük’ten ayrıla bilmem
Gülse yüz gün gözlerim

Kerkük’üm daşlı Kerkük
Gönlü ateşli Kerkük
Kalmışım senden uzak
Gözlerim yaşlı Kerkük

Düşmüş em aşka gözüm
Aşk olmaz şaka gözüm
Bütün aşklar içinde
Kerkük’tü başka gözüm

Kahvenin fincanında
Halı var cananımda
Kerkük seni unutmam
Gönlümün her yanında

Cana Kerkük sen yarsın
Gönlümde tek kararsın
Herkes bana yabancı
Boş dünyamda sen varsın

Dost dostum kavar gönlüm
Çok eder havar gönlüm
Bu acı günler bitsin
Allah’a yalvar gönlüm

Kerkük’üm sana geldim
Dine imana geldim
Taşına ,Toprağına
Tez tez kurbana geldim

Derdimi kim duymadı
yaramı kim oymadı
Ölür em son nefeste
Haberim dost yaymadı

Üstümde gam gömleğim
Zalim felek soymadı
Gülüm bir mutlu olum
Kara bahtım koymadı
Zulüm acı dertlerden
Hayatımı caymadı

Dost adı dilim dedi
Yad gözü gülümde
Atatürk’ün sevgisi
Kanımda gönlüm dedi

Gam yayar hiçe gönlüm
Yerinden göçe gönlüm
Yüz yer yurtsuz kalırsam
Kerkük’ü seçe gönlüm

Canda kaldı sözümüz
Yol bekleri gözümüz
Kerkük’e kavuşaydık
Alaydık muradımız

Gökte uçar kuşumuz
Yaza döndü kışımız
Yad Musul’u alanı
Düz gel miri işimiz

Kim diyen üzgün mene
Dert olmuş düğün mene
Düşmandan hak olmaya
Güleydi bir gün mene

Günleri anarım men
Hoş söze kanarım men
Vefalı Türkler için
Od olup yanarım men

Her dosttu dost anan men
Şirin söze kanan men
Türklük Turan uğrunda
Kül olup ta yanan men

Gül gül etti göz meni
Dile saldı söz meni
Zalim düşmanın oku
Nişanladı düz meni

Gözden suyu içim men
Gonca gülü seçim men
Tebriz’le kara bağdan
Söyle nice geçim men

Buz olup erime sen
Her söze karıma sen
Türkiye’min toprağın
Öp , kokla yerime sen

men miskin değme men
sen iyilik sayma mene
Düşman sağ yer koymadı
Sen kardeş kayme mene

Uy attın sesten meni
Kurtar kafesten meni
Koy felek mutlu olum
Gel çıkart yastan meni

Sinem dertle gör düğün
Yadlar kurup şen düğün
kavuşaydım Kerkük’e
dertler biteydi bir gün

Acı günden öz canım
Sinem dağa düz canım
Türkmen ,Kerkük’e kurban
Eğer varsa yüz canım

Kerkük’üm taşlı Kerkük
Gönlü ateşli Kerkük
Türkmenler ayrı düşüp
Kalıp göz yaşlı Kerkük

SADUN KÖPRÜLÜ, 16 Ağustos 2003, Ötüken