UNUTMADIM

Didiler sen dilin unut
Çok vurdular unutmadım
Didiler Türk yolun unut
Can yürdülar unutmadım

Didiler Türk dilin unut
Öldürdüler unutmadım
Didiler Turanı unut
Saldırdılar unutmadım

Didiler Türklerden vazgeç
Et kestiler geçemedim
Didiler ya can , ya ölüm
Baş astılar geçemedim

Didiler Türk ilkenden dön
Parçalandim dönemedim
Didiler var çok acı gün
Düşmanı dost sanamadım

Didim söylenen ölüm ne?
Bağlansada zingir beni
Türküm hep Türk kalacağım
Vaz geçemem versem canı

Ölüm nedir ne olacak
Çıkartsanız iki gözüm
Bozkurtlarçin , can kalacak
Türklük için kurban özüm

Sinam yüz dağa dayandı
Dayandımda ölemedim
Ateş aldı gönlüm yandı
Türkiyemden olamadım

MEHMETÇİK

Mehmetçik tüm varlığın , vardin kahram gibi
Bayrak Türklük aşkıyla, pek kanla coşuyorsun
Düşman üstüne varıp , yok ettin Arslan gibi

Bu toprağı bekleyen , yiğit kardeşiniz var
Sizi zincir bağlatmaz , tutsak değil hürsünüz
Eğilmez yüce kalır , dik duran başınız var
Atadan şan yiğitlik , bize götürürsünüz

Bu milletin yoluna , düştüğün günden beri
Pek kanını bayrağa , yurduna verdin kardeş
Canla , kanınla kurdun, Atadan kalan yeri
Yeter Türklük sağ olsun, biz kurban derdin kardeş

TEK BANA KALACAK

Dalda öten kuş gibi , yel aldı yapraklarım
Aldılar Türkmen yavrum , üzgün kaldım yerimde
Toprağı incitmeden , basarım ayaklarım
Kapkaranlık zindanda , döküldü et derimde

Hiç kimseni tanımam , her yönüme bakarım
Düşman kanım almaya , çeker eteklerimden
Yabancıyım Kerkükte , öz yerimden çıkarım
Çok yazık ayırdılar , bu göz bebeklerimden

Gönlümde yıllar kalmış , zalimden acı kahır
Mert Türkleri nerdedir , hayal eylerim dünü
Ölsem sizden ayrılmam , gezersem şehir ,şehir
Tek bana kalır Kerkük , bekler ömrün son günü

SADUN KÖPRÜLÜ, 5 Mayis 2003 / Ankara